تبلیغات
سه راه شهادت - مطالب دل نوشته ها
سه راه شهادت
شهادت نردبام آسمان بود!
سه شنبه نهم مهر 1392 :: نویسنده : رها عرفان


توی این عصر تکنولوژی ، کاش یه دستگاهی هم بود که میفهمیدیم روح و قلبمون چقدر مریضه!

چقدرش سیاه شده و چرک داره و چقدرش پاک مونده!

 

پ.ن: از دست خودم و کارای خودم خسته ام!شرمنده ام!





نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه نهم مهر 1392 :: نویسنده : رها عرفان

آنها چفیه دارند...

من چادر دارم...

آنان چفیه را خیس می کردند تا نَفَس هایشان آلوده ی شیمیایی نشود...

من چادر می پوشم تا از نفَس های آلوده دور بمانم...

آنان چفیه را سجاده می کردند و به خدا می رسیدند ...

من با چادرم نماز می خوانم تا به خدا برسم...

آنان با چفیه زخم هایشان را می بستند ...

من وقتی چادر ی می بینم یاد زخم پهلوی مادرم می افتم...

آنان سرخی خونشان را به سیاهی چادرم امانت داده اند...

من چادرسیاهم را محکم می پوشم تا امانتدار خوبی برای آنان باشم...

اگر به حجاب معتقد شدی، در دینداری خود ثابت قدم و استوار باش و از تمسخر مخالفان نترس.

و در برابرشان بگو :

"اِن تَسخَروُا مِنّا فَاِناّ نَسخَرُ مِنکُم کَما تَسخَروُن" «امروز شما ما را مسخره میکنید و به زودی ما نیز شما را همینطور مسخره میکنیم .





نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه نوزدهم دی 1390 :: نویسنده : رها عرفان

دلم می خواهد پای فراق را از زندگیم کوتاه کنم

                                اما این آرزو مگر با آمدنت به حقیقت بپیوندد

                 مگر با آمدند...

می دانم که می آیی ...

                     مهدی (عج)بیا...                    

                                                                  گمشدن قاصدکم نشان از آمدن تو دارد...

                                                                                                                     "رها عرفان"





نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
شنبه پنجم شهریور 1390 :: نویسنده : رها عرفان

"بنام الله پاسدار خون شهیدان"

باز هم سلام؛ نمی دانم چگونه دلتنگی هایم را همانند یک موج وحشی به ساحل دل ارغوانیتان روان کنم! گاهی راه را گم می کنم! گاهی آنقدر دلتنگتان می شوم که ذهن بیچاره ام هم در خودش گم می شود؛ آخر شما آنقدر بزرگید ، رئوفید و مهربانید که من کم می آورم!

عکو جان سلام ؛ می دانی چقدر دلتنگت هستم؟! معلوم است که می دانی! امّا پس چرا پاسخی برای این همه دلتنگی من نمی گذارید؟

نمی دانم؛ نه می دانم! هنوز لایق دیدارتان نشده ام!هنوز در خویشتنِ خویش گرفتارم!

امّا کی می شود که برق نگاهتان آبشاری شود بر دل کوچک من؟

باز هم دلم هوای گریه دارد و باز هم اشک هایم جویی می شود به روی گونه های کودکانه ام برای دیدن آن چشم های با صلابتتان!

عمو جان؛ امسال ماه میهمانی خدا، هوا بسیار گرم بود؛ پدرم می گفت شما که هنوز به سن تکلیف هم نرسیده بودید هم در آن گرمای تابستان روزه می گرفتی و هم کار می کردید!!!!

ما که دیگر جای غر زدن برایمان نمی ماند! از شرم سرخ می شویم!

عمو جان: فقط دو بال می خواهم ، دو بال سبک و بی درنگ برای پرواز ، اما نمی دانم آن بال ها را کجا جا گذاشته ام! آن بال های کوچک نارنجی ـ که وقتی که پیش خدا بودیم ـ پشت ابر ها در آن کوچه پس کوچه های نور با دیگر بچه ها بازی می کردیم!

نکن بال هایم را آنجا ـ پشت آن دیوار بلند ـ جا گذاشته باشم !

آن وقت چه کنم؟ آن وقت چگونه ـ بدون آن بال های نارنجیِ کوچکم ـ پیش شما بیایم ؟ آن وقت ....

عمو جان؛ دستم را بگیر ، بلندم کن تا شاید دستم به آن طرف دیوار برسد و بال هایم را بردارم! آن وقت است که می آیم و باز هم پشت ابر ها سَرَک می کشم و در کوچه پس کوچه های نور شیطنت می کنم و آن وقت است که دیگر دلتنگ نمی شوم!

چون همیشه در کنار شما خواهم بود!

عمو جان؛ این دلتنگی های من که پایانی ندارد، تو دستم را بگیـــــــــر!!!....................




پ.ن : باز هم من دلتنگ شدم و به جان این دفتر افتادم و با قلم خونینم به دل آتشینش می زنم! بوی شهدا را احساس نمی کنید؟ بوی ظهور را؟ بوی مهدی (عج) را ؟.......................... کمی از دلتنگی هایمان برایشان بنویسیم! منتظر شنیدن دلتنگی هایتان هستم!

د.ن : آگر مایل نیستید نوشته هایتان را فقط خودم می خوانم و تایید نمی کنم! در نوشتن دلتنگی ها عجله کنید!!

                                                                                                                "رها عرفان"





نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
شنبه بیست و پنجم تیر 1390 :: نویسنده : رها عرفان

مادر شهید؛ چه بگویم در وصف تو وفرزندت؟

چه کنم با اشک هایت؟ دلتنگی هایت؟ آرزوهایت؟ سوزهایت؟ ناله هایت؟ عشق گمشده ات را چه کنم؟

مادر جان؛ فقط این را بدان، بدان که سه چیز در دنیا از بین نمی رود:

                                              جوهر قلم من، که برای شهیدت به دل آتشین کاغذ می زنم ، اشک های تو که برای شهیدت از مژگانت سرازیر است  و خون شهیدت ، خون شهیدت ، خون شهیدت ، پایمال نخواهد شد.

                                                                                                                                        "رها عرفان"
مادر شهید...



نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه سی و یکم خرداد 1390 :: نویسنده : رها عرفان
یکی از ما گفت: پیدایش نمی کنیم؛ بیایید برگردیم!

                  دیگری: ما که دنبال او نیستیم ، دنبال خودمان می گردیم...


الله







نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه دوازدهم خرداد 1390 :: نویسنده : رها عرفان

«این مطلب ثابت است، لطفاً برای بازدید به ادامه ی مطالب مراجعه فرمایید»

نمی خواهم طوماری بنگارم که افکار مهیبم را نمایان کند ، تنها می خواهم ندایی کوچک سر دهم از آن هایی که در قلب این خاک نهفته اند و ما آن ها را به فراموشی سپرده ایم!

آنان که هجران یاران زمینی را متحمل شدند و به وصال یار ابدی شتاقتند. آنها که با رفتنشان بهار جاویدان را به ما هدیه دادند ؛ آری همان ها که کنایه ی مینو بودند برایمان!

همان هایی که صاحب آن تاج کیانی شدند....

امّا دریغا ... دریغا که ما از احوالشان بی خبر بودیم و در خویشتن محبوس!

چرا از آنان افسانه می سازیم؟؟!   آری تنها می خواهم این سکوت پاک غمناک را بشکنم و یادآور آن هایی باشم که رحیل کردند و راهی فردوس شدند.

     افسوس که ما در چاه ظلمانی خود مانده ایم و بس!

 

      عاشقان را سر شوریده به پیکر عجب است

                               دادن سر نه عجب داشتن سر عجب است!
                                                               
                                                                         "رها عرفان"




نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
شنبه هفتم خرداد 1390 :: نویسنده : رها عرفان
آسمان از دست زمین ناراحت می شود و غرشی رعد و برق وار می کند و بعد اشک هایش روان می شود ؛ بعد با زمین قهر می کند !
جنگ آسمان و زمین تمامی ندارد ؛ عقده شان را سر مردمان این خاک خالی می کنند امّا در این میان برنده کسی است که عشق و زیبایی میان این دو را بیابد!!

من نیز می آیم تا برایتان از کسانی بگویم که برنده بودند  و   .................
آری همان ها که راهشان را یافتند و رفتند!!!!
    
    عشق
 
       عشق شاید واژه است
                              واژه ای که از لب فرشته ها چکیده است
                      کاسه در دستم جمع می کنم قطره های عشق را.....


                             دوستتان دارم اشک های بی بهانه ی آسمانی ...

                              
                                                                                                       « رها عرفان »






نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


درباره وبلاگ

غروب ، سکوت ، درخت ...
خورشید
آرام آرام
پشت ابر ها پایین می رود و
سفیدی ابر ها را به زرد و نارنجی
ملایم تبدیل می کند.

حالا می شود درست
به تنه درخت کجی
تکیه داد
و ساعت ها
به آسمان خیره شد
و
وشاید کمی اندیشید
و
اندیشید ....................................
مدیر وبلاگ : رها عرفان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
برچسبها
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :